HAKAN
@SpinozaProblemi
İnsanın gerçekleştirebileceği en yüksek eylem, anlamak için öğrenmektir, çünkü anlamak özgür olmaktır.
SPINOZA
Şu anda okuduğu kitap
Ben ladesi senin yüreğinde bıraktım,
Kim elini uzatsa hep "aklımda",
Sokaklar boyu yürüdüm yalnızlığın izinde,
Her kaldırım taşı bir yük, omzumda.
Reklam
Gülüşün,
Gözlerime değdiğinden beri,
Tüm kelimelerimin faili sensin,
Avuçlarım hasretinle üşürken,
Bilmiyorum,
Kaç şiir ötemdesin...
Parantez içinde yaşamak gibiydi hayat,
Kimse merak etmedi, içimizden geçenleri,
Sustuk,
Kelimeler düştü bazen boşluğa,
Sessiz çığlıklarımız yankılandı duvarlarda...
Cama çarpan bir yağmur tanesinin kayboluşu gibi,
Ne varlığın belliydi,
Ne de yokluğun,
Bir anlık serinlik belki,
Belki sessizce eriyen bir iz,
Zaman,
Ne bir hikâye bıraktı, ne de bir hatıra,
Sanki hiç yaşanmamış bir düş gibi,
Bir boşluk,
Bir eksiklik yalnızca...
Gözlerimi her sabah, hafif bir ürpertiyle açıyorum.
Odanın sessizliği, kalbimin ritmiyle adeta dans ediyor.
Kalbimin üşümesiyle uyandığım bu saatler, aslında içimdeki karmaşık duyguların başlangıcını tarif ediyor.
Sokak lambasının penceremden içeri süzülen ışığı, hüzünlü bir melodi gibi odamı dolduruyor.
Belki de bu üşüme, içimdeki kayıp parçaları aramamdan kaynaklı.
Belki de anılarla yüzleşip olduğu gibi kabul etmem gerekiyor.
Günün ilerleyen saatlerinde, şehrin kalabalığında kendimi bulurken, herkesin koşuşturması arasında, iç dünyamda bir sessizlik hüküm sürüyor.
Bugün, yaşamın soğuk rüzgarları arasında rotasını yitirmiş bir gemi gibi hissettim kendimi.
Bir yandan içsel bir sıcaklık ararken diğer yandan dış dünyanın soğuk gerçekleriyle yüzleşiyorum sanki.
Belki de bu üşüme, bir dönüşüm çağrısı, geçmişi bırakmak, geleceğe doğru bir adım atmak yönünde....
Reklam