Geceler bitti. Yolculuklar bitti. Yeni yerler, yeni sabahlar bitti. Her yerde bin yıllık bir aşınma, solgun zaman kokusu. Senden önceki haline döndü kalabalık. Gamzeli sular yürürdü dünyaya, kirpiğin kaşına değdiğinde. Ben deniz derdim hızla, gökyüzü niyetine bakardı başkaları.
Kimsenin sesinde bulut yok, kanat yok, rüzgar yok. Bir hizar sesiyle konuşuyor artık herkes.
Sevinçler bitti. Kapı zilleri bitti. Ne bir yere giden var, ne gelenlerin yüzünde bir iyilik. Tükeniş kendini yokluğunla tanımlıyor. Açık yarada bir ayaz şimdi anılar.