(...)Benden acıma beklemeye de hakkı yok. Ben de ona yüreğimi verdim, aldı parça parça edip öldürdü, sonra da gerisingeri fırlattı, insanlar kalpleriyle hissederler, Ellen. O benim kalbimi mahvettigine göre, onun hakkında bir duygu beslemem olanaksız.(...)
Her zaman benim yanımda ol, istediğin kılığa gir, delirt beni... Yalnız, seni bir türlü bulamadığım dehlizlerde beni bırakma. Ah Tanrım, anlatılamayacak bir şey bu... Ben "hayatım olmadan yaşayamam. Ruhum olmadan yaşayamam..."
"'Beni sen öldürdün!' derken yalan söylediğini elbette biliyorsun. Sonra, seni unutmak, kendi- mi unutmak demek olacak, Catherine, bunu da biliyorsun. Hem, senin o engin bencilliğin için de, sen huzura kavuştuktan sonra benim cehennem azapları içinde kıvranmam yetmez mi?"