Ay, dolunaydi. Gözlerini kapatti ve tebessüm ederek:
- Ayın parlaklıği ihanet değil. Ay ister miydi, işığında zulmedilsin? Sen ister miydin, saçların idam bağım olsun? Ben ister miydim, araya mesafeler girsin. Kimse istemezdi, zümrüt gözlüm.
... Asıl sen beni affet. Şehirde ki, kumaş satıcısı ecnebi kadının dükkanında, seni gördüğümde benim olmanız için, dua etmiştim. Ettiğim o dua, senin yıllarca acı çekmene sebep oldu. Benim yüzümden kötü muamele gördün. Sen, Allah-ü Teala'nun benim için sakladığı bir emanettin. Ibrahim'in, seni, o evden çıkarması bir lütuftu, başka kimseye nasip olmadın...