Komik olan, 1975 kışından bu yana ilk kez kendimi huzurlu hissetmemdi. Gülüyordum çünkü zihnimin kuytu, küçük bir köşesi hep bu anı beklediğimi fısıldıyordu…Bedenim paramparça olmuştu, ama kendimi iyileşmiş hissediyordum. Sonunda sağlığıma kavuşmuştum. Güldüm.
…döner dolaşır seni bulur. Geçmişim aynı böyleydi işte; enimde sonunda gelip beni buluyordu. Adı derinlerde bir yerde uğulduyor ama ben onu söylemek istemiyordum; onu yüksek sesle söylersem, bir ruh çağırma seansında, ruhu değil de adın sahibini çağırmış olacaktım sanki.