Daha sonra, demiryolunun birkaç metre yakınındaki nemli kumlara çarpan dalgalarını.. bütün bu tabloyu bir anda kucaklamak olağanüstü bir şeydi. Kar, kum, rüzgârda çalkalanan mavi deniz ve çakıltaşlı yarımadaya yayılmış bir deve sürüsü...
Bir insan, ruhunu Allah katına ulaştırmanın yolunu bilmiyorsa, kendini kendi gözünde Allah gibi yüceltemiyorsa, insan olmanın sırrını, yüceliğini ve kutsallığını nasıl anlar?
... Darbe öldürücüydü. Nayman Ana'nın başı sarktı, devenin boynuna sarılmak istediyse de tutunamadı, yere yuvarlandı. Ama kendisinden evvel beyaz yazması düştü başından. Ve bu beyaz yazma bir kuş olup havalandı. Ana'nın ağzından çıkan son sözleri tekrar ede ede gökyüzüne uçtu gitti: ''Adını hatırla! Kim olduğunu hatırla! Babanın adı Dönenbay! Dönenbay! Dönenbay!''