tropes : psikiyatri kliniğinde nöbet, gizem, gerilim, şüphe, geçmiş/günümüz, herkesi öldürmek isteyen bir hasta..!!
aesthetic :
KONUSU
Amy, tıp öğrencisi ve psikiyatri bölümünün D Koğuşu’nda nöbet tutmalı ama bu durum onu çok geriyor. Gece boyunca kapılar kilitli, telefonlar çekmiyor, hastaların garip davranışları var ve kilitli tutulan bir hastanın hepsini öldüreceklerine inanıyorlar.
Haklı olarak Amy kendi sebeplerinin haricinde daha da geriliyor ve nöbet arkadaşı da kaybolunca oradan bir an önce kaçmak istiyor.!
Orada dönen olayları ve hayatta kalıp kalamayacağı da meçhul tabi.!
YORUMUM
Kitaba başlarken heyecanım inanılmazdıı!! Sonlara doğru da arttı hatta çünkü hem gerilime aşığımm hem de bu yazara.. ahahah
Bu kitapta da bir geçmiş bir günümüz şeklinde ilerledik ve geçmişte yaşanan olayların bir yere bağlanması gerekiyordu ki bağlandı tabi ki ama beni tatmin etmedi ya, beklentim yüksek diye miydi bilmiyorum ama sonlara doğru heyecanım söndüğü için keyfim de kaçtı
Sonunu da tahmin etmesi zor değildi ama sadece son sayfaa ağağağağa aradığım enerji buydu işte benim yaa ahajajkaka Amy’nin o ruh halindeyken başka bir kitabını okumak isterdim mesela! Keşke daha fazla detay verebilsem ama okuyacakların keyfi kaçmasın
Reklam
WHAAATTTTTT???? Çok gerildimm, çok yani!!
Bir kere böyle kitaplar benim başımın tacı ahahahaha çok seviyorum ve ters köşe olmayı da çok istiyorum, her zaman ! Kitapta bazı şeyler açığa çıktı dediğim anda daha 50 sayfam olduğunu gördüm ve dedim ki biz mahvolduk !!! JAKSKAAKAKAKA
Çok akıcıydı, bu arada gerçekten korktuğum bölümler de oldu ve bu bende nadiren olur ahajajaja
ASIL gerçeği öğrenince ağlamak istedim, böyle uyuştum resmen o gerçekle yüzleşince ve kimin açısından bakarsam bakayım haksız birini göremedim ve böyle düşünmem bile yanlış olabilir!! sjdkskkssksk ve kesinlikle favorilerim arasına girdi
HERA Bayıldımmmm, böyle güçlü kadınları okumayı çok seviyorum, ne zaman ne yapacakları belli olmuyor ve bunu hissetmek bana çok fazla keyif veriyor
Lucas ile aralarındaki ilişkinin gelişimi bence çok güzel işlenmişti, hem nefretlerini hem de aralarındaki çekimin yoğunluna karşı gelememelerini fazlasıyla hissettim
Olaylar da çok dinamik ilerledi, her an her şey olabilir gibi tetikteydim ahahajaj kısacası keyifli okudum ve sonu.. Devamını baya merak ediyorum
Karakterleri sevdim mi sevmedim mi tam bilmiyorum, nötr hissediyorum. Ama Sarp, Egemen ve Kutay favorim şuanlık Başta olay ilgi çekiciydi, bu yaşananların sebebini merak etmek, kitaptaki dinamiği canlı tuttu. Ama sonra sıkıldığımı fark ettim. Ölüm’ün ciddiyeti bana geçmedi mesela ve eğer geçseydi daha tetikte bekleyerek okurdum ve heyecan’ı daha yüksek olurdu diye düşünüyorum.
Erkekler çok boş yaptı ama komiklerdi ahahaha kahkaha attığım anlar da oldu ama çok alışmışlardı, sinir oldum ahahahaj
Son olarak sonu beni tatmin etmedi, o kadar düzen kurup, bu insanları kaçırmanın sebebi neden böyle diye sorguladım aslında.. Ama şöyle bir şey de var, bu bir seri ve daha ilk kitabını okuduk ve olaylar daha da karışacak gibi gözüküyor.!
Komşularından nefret ediyorum. Tahammül edemediğim davranışlar okuduk ve böyle sinir krizi geçirdim, gerizekalılar.!!
Ama en çok Enzo!! Yani bildiğimiz Enzo gitmiş yerine başka bir Enzo gelmiş gibiydi. Beynini kullanmayı unutmuş ve saçma sapan konuşmalarda bulunuyordu ve sürekli tokatlayasım vardı.! Yine de seviyoruz napalım
Genel olarak seride zaten kitabın yarısından sonra, hikayenin bambaşka tarafını görüyoruz ve bunu bekleyerek okuduğum için diğer iki kitaba oranla çok da şaşırmadım ama bu da okurken yakaladığım dinamiği kaybettim anlamına gelmiyor tabi ki.!
Sadece canımı sıkan şuydu .! Millie’yi çok seviyorum, yani aşırı seviyorum ve bu kitapta biz gerçek Millie’yi göremedik.! Olaylar yaşandı bitti ve Millie sanki her şeyi izlemiş ve kitap bitmiş gibiydi. Üzüldüm bu duruma, kesinlikle eski halini daha çok seviyorum.! Geri getirinn ahahahaha
Reklam