Bütün bir varoluş, son saniyesine kadar gülünç duruma düşme korkusuyla, kendileri de kendi "görünme" hezeyanları içine fazlasıyla gömülmüş, bu yüzden de başkalarıyla zerre kadar ilgilenmeyen insanların gözüne girmek için harcanan o sefil planlarla emilip bitmiştir.
Gelinen nokta: Insan hayatını nasıl yaşayacağını, nasıl seveceğini, nasıl öleceğini, nasıl konuşacağını sormakla geçirmiş olacak.
Yeterince iyi mi, diye soracak, ama kime göre, neye göre? Kimse bilmiyor.