Belki temel hata , sevgiyi bir 'duygu' işi olarak görmekte--duygu yanı yok değil; ama bu, bilinçle dengelenmezse-yalnızca duygusal kalırsa-kişinin özgürlüğü pahasına yürüyor.
Bu oluşumun en önemli göstergesi, kıskançlık : sevginin tek yanlı yozlaşması...Akıldışı hale gelmesi, bilgiyi çeler hale gelmesi...Sevginin iki kişinin ilişkisi olmaktan çıkıp,bir kişinin ötekine yönelik bir tutumu haline gelmesi....
olanaksızlıktan yola çıkan ilişki, ne çok gerçeklik katetse de, yeniden olanaksızlığa varır, sonunda; son olanaksızlığı da,belki, ulaştığı en son gerçekliğidir.