Yıldız Bulut

Yıldız Bulut
@Star_cloud
Em zarokên rojê ne...
Gece Yarısı Kütüphanesi
"Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var," dedi. "Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansını sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün... Pişmanlıklarını telafi etme şansın olsaydı, bazı konularda farklı davranır mıydın?"
Sayfa 29·Kitabı okudu
Reklam
Bir sabah, saat beşe doğru… Ne geçmiş vardı ne gelecek, sadece şimdi. Durup düşündüm; her şey bu kadar çabuk unutulur mu, bu kadar kolay mıydı? Bilmiyorum… Belki de böyle olması gerekiyordu. Belki kaderimde yazılı olan kişi sen değildin, belki de kimse değildi. Ama ben, her şeye rağmen, koca günleri bir yıla, hatta bir hayata sığdırmayı başardım. Şimdi ise belki bırakmam gerekiyor; yeni bir yaşama, yeni bir başlangıca adım atmam gerekiyor. Çünkü geçmiş bazen bir pranga gibi… Bu yüzden geçmişi bırakıp geleceğe değil, sadece şimdiye odaklanmalı insan. Kendine dönmeli, kendini anlamaya çalışmalı ve hayatı daha güzel bir hâle getirmek için çabalamalı. Belki yeniden sevebilirim, belki bir başkası girer hayatıma, kim bilir… Ama bildiğim bir şey var: güzel olan her şeyin bir sonu vardır. Ve belki de her son, içinde yeni bir başlangıç taşır.
Kadın olmak
Kadın olmak, bu dünyada başlı başına en zor şeydir. Sanki kadın doğmak, yükle doğmak gibidir. Şimdi bu koca dünyaya baktığımızda; savaşlar, açlıklar, tacizler ve şiddetler… Bütün bu yükü en çok kadınlar ve çocuklar taşır. Babası tarafından şiddet gören kız çocukları, eşinden şiddet gören kadınlar, hiç uğruna hayatı elinden alınan kadınlar… Ve bunca savaşın ortasında yetim kalan çocuklar, yalnız bırakılan anneler… Kadın hep vardır; ama onu sahiplenmek isteyen hep daha fazladır. Baba, kardeş, eş… Herkes bir yanından tutup onu kendine ait kılmak ister. Peki bir kadının yurdu neresidir? Bu koca dünyada neden kendine ait bir yer bulamaz? Hangi hukuk, hangi adalet bir kadının yaşamını gerçekten koruyabilir? Kim verecek bunun cevabını? Çünkü bu dünya, kadın olmadan eksiktir. Kadının dokunuşu ve sevgisi olmadan hiçbir yer güzelleşmez. Bir yerde bir anne, bir kız yoksa o dünya hep yarım kalır. Ama bazı insanlar, onları hayattan koparır,
Wêne
Di nava pelên dirokê de her tekoşinek hêviyeke
Kurdî
“Ben kendi yolumda kaybolmak istedim, ama kaybolamadım.”
Reklam