Tanrı, Yunus'a sevginin özünün, bir şey için harcanan "emek" , "bir şeyi büyütmek" olduğunu, sevgiyle emeğin ayrılamayacağını anlatır.
Kişi, uğrunda emek harcadığı şeyleri sever ve kişi sevdiği şeyler için emek harcar.
Sevmek bir eylemdir; edilgen bir duygu değil. Bir şeyin "içinde olmaktır" bir şeye "kapılmak" değil. En genel biçimiyle sevmenin etken yapısı, sevmenin almak değil öncelikle vermek olduğu biçiminde tanımlanabilir.