yüsra yüzüak
@Straif
2 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
-Uzun süreliğine mi geldiniz?- diye sordu Kiti.
-Bilmiyorum, -dedi Levin, ne dediğini düşünmeksizin. Şayet kızın bu sakin arkadaşlık tavrına boyun eğecek olursa, yine hiçbir şey halletmeden gideceği düşüncesi aklına geldi ve sinirlendi.
-Bilmiyor musunuz?
-Bilmiyorum. Bu size bağlı, -dedi Levin, der demez de kendi sözlerinden dehşete düştü.
Kiti Levin’in sözlerini ya duymadı ya da duymak istemedi, ama tökezler gibi oldu, ayağını iki kez yere vurduktan sonra hızla Levin’den uzaklaştı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Buzda kayanlar arasında onu hemen tanıdı.
Onun burada olduğunu yüreğini kaplayan sevinç ve korkudan anlamıştı. Ayakta duruyor ve paten alanının karşı ucundaki bir hanımla konuşuyordu. Ne giysisinde, ne de duruşunda özel bir şey yoktu; fakat Levin için bu kalabalığın arasında onu tanımak, ısırgan otlarının arasında gül fidanını tanımak kadar kolaydı. Her şey onunla aydınlanıyordu. Çevresine ışık saçan bi gülümsemeydi. “Oraya buzun üstüne, onun yanına gidebilir miyim acaba?” diye düşündü. Kiti’nin durduğu yer erişilemez, kutsal bir yer gibi göründü ve bir an geldi, neredeyse kaçıp gidiyordu, öylesine korkmuştu.
…büyük olasılıkla onu hemen iyi bir kısmet olarak kabul ederlerdi. Fakat Levin aşıktı. Aşık olduğu için de ona göre Kiti, her bakımdan tam bir kusursuzluğa sahip, yeryüzündeki bütün varlıklardan daha yüce bir varlıktı, kendisi ise öyle aşağılık bir yatratıktı ki, başkalarının ve Kiti’nin onu evlenmeye layık biri olarak kabul edebilecekleri düşüncesi söz konusu olamazdı.
Yüzü utangaçlığını bastırma çabasından kaynaklanan öfkeli bir ifade almıştı bir anda.
-Sçerbatskiyeler ne yapıyor? Her şey eskisi gibi mi?- dedi Levin.
Levin’in baldızı Kiti’ye aşık olduğunu uzun zamandır bilen Stepan Arkadyiç belli belirsiz gülümsedi ve gözleri neşeyle parladı.
Stephen Arkadyiç ne diyeceğini bilemeden, başını gittikçe daha aşağı eğerek acıklı bir sesle:
-Söyle ne yapmalıyım, söyle?- dedi.
Darya Aleksandrova gitgide daha çok sinirlenerek:
-Benim gözümde adi ve iğrenç bir insansınız! -diye bağırdı. -Gözyaşlarınız sudan başka bir şey değil! Siz beni hiç bir zaman sevmediniz; sizde ne yürek, ne de mertlik var! Siz benim için iğrenç, pis, yabancı evet tamamen yabancı bir
insansınız!- Kendisine korkunç gelen bu yabancı sözcüğünü acıyla ve öfkeyle söylemişti.