yüsra yüzüak
@Straif
2 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
-Hayır, sen dur, -dedi.- Anlasana, bu benim için bir ölüm kalım meselesi. Bu konuyu hiçbir zaman hiç kimseyle konuşmadım. Bunu hiç kimseyle seninle konuştuğum gibi konuşamam. Aslında seninle ben, her bakımdan farklı insanlarız: Zevklerimiz farklı, görüşlerimiz farklı; ama senin beni sevdiğini ve anladığını biliyorum, bu yüzden de seni müthiş seviyorum. Ama Tanrı aşkına benimle konuşurken çok açık yürekli ol.
-Sana düşündüğümü söylüyorum, -dedi Stepan Arkadyiç, gülümseyerek.- Ama daha fazlasını da söyleyeceğim: Benim karım eşsiz bir kadındır... -Stepan Arkadyiç, karısıyla ilişkilerini anımsayıp iç geçirdi ve bir an sustuktan sonra devam etti.- Önsezileri güçlüdür. İnsanların içini okur; ama bu az bile kalır, özellikle evlilikler konusunda ne olacağını önceden bilir. Örneğin, Şahovskaya'nın Brenteln ile evleneceğini önceden söylemişti. Kimse buna inanmak istemedi, ama evlendiler. O da senden yana.
-Yani nasıl?
-Seni sevmesi bir yana, üstelik Kiti'nin mutlaka karın olacağını söylüyor.
Bu sözler üzerine Levin'in yüzü birazdan içli gözyaşları dökecekmiş gibi bir gülümsemeyle aydınlandı birden.
-Böyle diyor ha!-diye haykırdı Levin.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
-Tahmin ediyor musun? -dedi.
Stepan Arkadyiç, ince bir gülümsemeyle Levin’e bakarak:
-Tahmin ediyorum, ama konuyu açamıyorum. Doğru tahmin edip etmediğimi de burdan anlayabilirsin,-dedi.
Levin titrek bir sesle ve yüzündeki tüm kasların oynadığını hissederek:
-E, ne diyorsun peki? -dedi. - Bu konuya basıl bakıyorsun?
Stepan Arkadyiç, bakışlarını Levin’den ayırmadan ağır ağır içkisini yudumladı.
-Ben mi? -dedi Stepan Arkadyiç. -Bundan başka hiçbir şey istemezdim. Bu, olabilecek en iyi şey.
-Fakat yanılıyor olmayasın? Neden söz ettiğimi biliyor musun? -dedi Levin, gözlerini Stepan Arkadyiç’e dikerek. -Bunun olabileceğini düşünüyor musun?
-Olabileceğini düşünüyorum. Hem neden olmasın?
-Hayır, sahiden bunun olabileceğini düşünüyor musun? Hayır, ne düşünüyorsan hepsini söyle bana! Ya beni ret cevabı bekliyorsa? Ben eminim ki…
Stepen Arkadyiç Levin’in heyecanı karşısında gülümseyerek:
-Neden böyle düşünüyorsun?-dedi.
-Zaman zaman bana öyle geliyor. Zaten bu, benim için de onun için de korkunç bir şey olur.
- Ne olursa olsun, bir genç kız için korkunç bir şey yok bunda. Her genç kız evlenme teklifi almaktan gurur duyar.
-Evet her genç kız, ama o değil.
Stepan Arkadyiç gülümsedi. Levin’in bu duygusunu ve Levin için dünyadaki bütün genç kızların iki türe ayrıldığını öyle iyi biliyordu ki. Bu iki türden biri, dünyada onun dışında bütün kızlardı ve bu kızlar insana özgü bütün zatıflıklara sahip çok sıradan kızlardı; diğer tür ise tek başına oydu ve o, hiçbir zayıf yönü olmayan, tüm insanlardna kat kat üstün bir kızdı.
