İrem Yalçın
@Stravya
“Bir düşün içinde bir düş mü gördüğümüz ve göründüğümüz?” ~Edgar Allan Poe
Şu anda okuduğu kitaplar
Etkileşimlere özen göstermek, değerleri beraberinde getirirAlıntı
Değerlerinize önem veriyorsanız onları kesinlikle savunmayın! Onları bir zorunluluk bayrağı gibi sallayarak başkalarına yayamazsınız ve aptallığı azaltamazsınız.Zira daha önce de söylediğim gibi sizi başkalarından ayıran şey değerleriniz değil, ilişkileriniz ve bu ilişkilerin kalitesidir. Bütün topluluklardaki aptalları zayıflatmanın yolu olarak savunmacı tavrınızdan kurtulmalı, ideal değerlerinizi somut etkileşimlerde riske atmayı kabul etmeli ve ilişkilerinizi geliştirmek için müzakereler yapmaya başlamalısınız. Başka bir deyişle yargıç olmak yerine tamirci olmalısınız.
Reklam
Vasatlar olmadan iyiler var olamazlar. Hatta istedikleri şeyleri bile isteyemezler.Yeterlilikle yetersizlik arasındaki sınır, kendisinin en iyi olduğunu düşünenlerle, onların aptal gördükleri kişilerin aynı gemide olmalarını engellemez.
… bize hayatı zindan edenleri,en azından devletin teorik otoritesiyle tehdit etme yöntemi, bir yandan onların bıraktığı hasarların sınırlandırılmasına imkan tanırken ( yani somut olarak suç ve cinayetleri engelleyip cezalandırmak) diğer yandan bize güven verir. Çünkü bu otorite, çok şekilli ve kaygan varlıklar olan şeytani aptallar karşısındaki yetersizlik duygumuzu yatıştırır. Ancak maalesef hukuk devletinin bir bedeli vardır: biz daha iyi korunma eğilimi içindeyken (zira devlet her zaman iyi işlemez), aynı zamanda otonomimizi kaybetme eğilimi içindeyizdir. Ne kadar çok korunursak kendimizi savunma reflekslerimiz o kadar azalır.
Aptalı kanunla alt etmeye çalışmak kanunlara boyun eğdirirAlıntı
Aptal, mevcut kanunları çiğnediğinde bir kurban olarak sizi öyle müşkül bir duruma düşürür ki siz de onu devletin gücüyle tehdit edersiniz bu boyun eğme sonuçta bir toplumsal aktör olarak sizin zayıflamanıza yol açar, öyle ki sonunda aptalın kurbanı olma ihtimaliniz artar. Böylelikle boyun eğme döngüsüyle kuşatılırsınız. Bu durum totalitarizmi besler.
Devlet çalışanlarına hep en verimsiz görevler yükleyerek ve onların işlerini daha özenle yapmalarının koşullarını baltalayarak, çalışmalarının karşılığını almalarına engel olarak,onlara kendilerini yıpratan bir yaşam biçimi dayatarak zaten temeli hatalı olan işleyişine bir kat da savsaklama ekler. Devlet kurumlarının aptallığı söz konusu olduğunda bu bizimkilerden çok farklıdır.Bir yanda onların yapısal aptallıkları karşısında demokrasinin vazgeçilmezlerinden olan başkaldırı tutumu vardır-kolektif sorunlarla herkes meşgul olmazsa, bilfiil tiranlığın içine düşeriz. Dürüst olmak gerekirse gittikçe büyüyen kayıtsızlık ve bireylerin kendi içine kapanmaları yüzünden şimdiden kısmi olarak bu durumdayız. O halde kurumların aptallıklarına karşı çabalarınızı devam ettirmek ve bunlarla uğraşmaktan asla vazgeçmemek hayati önem taşır.