Biz gittik
Albayrak nazlı gelin gibi göklerde dalgalansın diye
Bu toprağın çocukları yetim kalmasın dedik
Kendi evladımızı yetim bıraktık gittik
Kanlı katillere kan kusturduk... gittik
Hilal ile Yıldızın ışığını ölümle karartmak istedi hainler
Biz ölmeden önce öldük
Hilalin ışığı parlasın diye
Millet o ışığın altında daim yaşasın diye
Ölümün üzerine yürüdük
Üstümüze hücum eden çakallara karşı
Korkup sinmedik
Ezan olup dinmedik
Bayrak olup inmedik
Şehit olduk biz Şehit...
Ölmedik...
Say ki bir cennet bahçesine koydular
Biz de memleket ile yanan başımızı
Adı güzel kendi güzel Mavi gözlü dev..
İyi diye bildiklerimiz neden hep kötüdür? Bu soruya binlerce cevap verebilirim. Ama benim arzum insanın kendi hayatına son verdirmeyi düşündürebilecek bu soruya çözüm üretmek. Tek bir çözüm var bence insanın kendine çeki düzen vermesi ama insanlığın hepsi kötü benim kalbim bu kadar kötülüğü hissetmeyi kaldırmıyor. Ben bu insanları beni vâr eden varlığa Allahıma havale ediyorum. O benim en iyi dostum ve beni en iyi tanıyandır.
Belki de bir insana çok iyi olduğunu düşünüp iyi davrandığımız için kaybettik. Haddinden fazla iyi olunca o insanında bizi öldürmesi daha da kolaylaştı belki de... Ama hayat kaybettiğimiz yerden başlar ve ölüler elbet bir gün dirilir.