Bilirsin, en iyi dilsizler konuşur,
En güzel körler görür,
En şiddetli rüzgarı bendeki yürek üfürür
En güzel kalpler yazar,
En hızlı akıl koşar,
En içten göz yaşını seni sokan arı döker
Vakit geçer, güneş batar, durgunlaşır sular
Ömür geçer, yaprak dökülür, sonbahar ayaklarında ağlar
Gözlerim bir kuyu, her mevsim ıssızlaşan
Dilim kördüğüm, çözüldükçe benliğini kaybeden
Bu yüzden ses etmeden yanar içimdeki alev,
Renk nedir bilmeden görür bu göz,
Nereye gideceğinden habersiz savrulur rüzgar
Kaderin sana armağanıdır kalbin yazması,
Hedefi olmayan aklın koşupta galip gelmesi,
Seni sokan arının verdiği kararın bedelini ödemesi
Amansızca geçer o vakit,
Durmadan batar güneş ve hızla akıp giden kaderde boğulmamak için durgunlaşır sular