Bazen birini çok özlersin.
Sesi kulaklarında çınlarmış gibi olur,
Gülüşü zamanın içinden geçip gelir.
Ve bakışları...
Sanki hâlâ gözlerine değiyormuş gibi.
Keşke dersin.
Keşke birkez sarılsam,
Birkez daha kokusunu duysam...
Bir daha hiç bırakmasam.
Çok güzel bir söze denk geldim.
"Eğer beni hayatında istiyorsan, bana hayatında bir yer sen vereceksin. Ben, kendime senin hayatında yer bulmak için savaşmayacağım."
Şöyle bir söze denk geldim.
"Savaşın ortasında vurulmak mutlaktır. Beni bahar bahçe, bir güzelliğin ortasında kuruşuna dizdiler." Hayat bazen böyledir. Herşey bitti artık geçti dersin ve o an gelir...
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
Hüseyin Nihâl Atsız