Olgu Ekim Subaşı
@Subasiolgu
Platon’un kolundaki ornitorenk
İnsan ölünce çok daha hafif olur sanmıştım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayat, düşünceleri tutan bir hapisanedir.
Öyleyse dudaklarında öperim,
Orada bir parça zehir kalmıştır belki;
Bir zamanlar hayat veren dudakların
Bu kez son versin hayatıma.
Çünkü gözlerin deniz gibi hala gelgit halinde;
Gövden yelken açmış bir tekne gibi bu tuzlu tufanda;
Rüzgarsa iç çekişlerin; ortalık birden durulmazsa,
Rüzgar gözyaşlarınla, gözyaşların rüzgarla coştukça
Alabora olur fırtınaya tutulmuş teknen.
Gel gece; gel Romeo; gel sen gecemin gündüzü;
Çünkü gecenin kanatları üstünde sen
Kuzgunun sırtına henüz düşen kardan daha ak görünürsün!
Gel ey sevecen gece, gel, sevimli, kara kaşlı gece,
Bana Romeo’mu ver; sonra öldüğünde,
Al da küçük yıldızlara böl onu;
Onlar göğün yüzünü öyle bir süsleyecektir ki,
Bütün dünya gönül verip geceye,
Tapmayacaktır artık o muhteşem güneşe.