Sübhan Əliyev

Sübhan Əliyev
@Subhan_Aliyev
Bir gül bitirmişdi ilk bahar mənə, Axşamdan sabaha durmadı, getdi. Bir ürək vermişdi ruzigar mənə, Həyatda iki gün vurmadı, getdi. Şimşəktak havada alışıb keçib, Möhnət şərbətini qəfildən içib, Özünə bir könül həmdəmi seçib, Bir şadlıq məclisi qurmadı, getdi. Bəxt yatıb müsibət ayaq üstədi, Kədər dalğa-dalğa, dəstə-dəstədi. Düşmədi yatağa, deyək: - Xəstədi! Atanı, ananı yormadı, getdi. Hər kəsə məhəbbət bəsləyən Arif, - Darıxdım, yanıma gəl! - deyən Arif. Məni hamıdan çox istəyən Arif, Bu dəfə halımı sormadı, getdi.
Reklam
Akın oldu mu, savaş başladı mı, Türkler ata bindi mi artık onların gözleri yalnız ileriyi görür, geride bıraktıkları çocukları, evdeşleri, anaları akıllarına gelmezdi.
Sayfa 161·Kitabı okudu
Kür Şad ölmüş,fakat attan düşmemişdi. Ölmüş, fakat yenilmemişdi....
Sayfa 468·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı