"Füruğ Ferruhzad okumak, sadece şiir okumak değil; acı çeken, dışlanan ama özgürlüğünden asla vazgeçmeyen bir kadının çıplak çığlığına ortak olmakmış. Füruğ o kadar dürüst ve filtresiz yazmış ki, sayfaları çevirirken onun yaşadığı tüm hisleri resmen kendi ruhumda yaşadım.
Kitaptaki her dize içime işledi ama özellikle Yeryüzü Ayetlerini bitirdiğimde, her şeyin yok oluşuna yakılan o kapkara, devasa ağıtı iliklerine kadar hissediyor insan. O derin dramı, yalnızlığı ve çaresizliği resmen şairle birlikte yürüdüm.
Bu kitap bitti ama içimde bıraktığı o kederli sızı ve yaralı estetik uzun süre geçmeyecek. Bir kadının ruhunun en derin, en yaralı halini görmek isteyen herkesin bu başyapıtla tanışması gerek."