Şimdi, beni en çok sinirlendiren şey, insanların birbiriyle uğraşması; özellikle de yaşamlarının en güzel günlerini yaşayan, her türlü sevince açık olması gereken genç insanların, bu birkaç günün neşesini surat asarak bozmaları ve bu savurganlıklarının ancak çok geç olduğunda farkına varmaları söz konusuysa.
Ey Tanrım, sen gökyüzünden baktığında, yalnızca yaşlı çocuklar ile genç çocuklar görürsün; kimlerin seni daha çok sevindirdiğini Oğlun çoktan açıklamıştır. Ama insanlar Tanrı'nın Oğluna inansalar da, onu dinlemiyorlar.
...
İnsan soyu tek kalıptan çıkmadır. Çoğu, yaşayabilmek için günlerinin büyük bir bölümünü çalışarak geçirir ve özgürlük olarak artakalan zaman onları o kadar kaygılandırır ki, ondan kurtulmak için denemedik şey bırakmazlar. Ey insanın alınyazısı!