Ruhumun çığlıklarını dillendirmek zorundaydım . Sadece bir defa seninle konuşmak zorundaydım. Ondan sonra yine dilsiz olarak karanlığıma geri döneceğim . Ama sen , ben yaşadığım sürece bu çığlığı duymayacaksın , ancak öldüğüm takdirde bu benden kalan sana ulaşacak , benden, yani seni herkesten çok sevmiş, ama senin tarafından hiç tanınmamış olandan , hep seni beklemiş , ama senin tarafından hiç çağırılmamış olandan kalan bir miras . Belki de evet belki de ancak o zaman beni çağıracaksın ve bende ilk defa sana karşı sadakatsiz olacağım , çünkü ölmüşken artık seni duyamam : sana hiçbir resim ve hiçbir işaret bırakmıyorum , senin de bana hiçbir şey bırakmadığın gibi .