Sude Çiftçi
@Suden2
Kaç acı harlandı avucumda, Kaç hüznün közünde yürüdüm, Kaç gece yıldızsız göğün karanlığında, Kaç umudum gömülü toprağın altında. Yine de bir ses fısıldar içimde usulca, Her yanış bir sabah taşır koynunda. Rüzgar alır götürür külleri bir bir, Kalbim iner sessizce o derin sükûna. Ne yangın biter ne yol tükenir, Her adımda bir iz, her izde bin hüzün birikir.
İçimde uçurumlar açılıyor Allah'm, dipsiz kuyular, kaybolan yankılar, fakat sen sonsuzluğun da Rabbisin.
Gönlümde çürüyen anılar var, toprak kokan gölgeler, sen ise yeniden var edişin Rabbisin.
Ruhumda zincire vurulmuş haykırışlar, kanayan zaman, sızlayan çağlar fakat sen özgürlüğün de Rabbisin.
içimde yanan bir kor var, küllerle örülü umutsuzluklar, sen ise ateşin de, nurun da Rabbisin.
Kalbimde taş kesilmiş dualar var, çöldeki susuzluk, dağdaki yalnızlık, Fakat sen merhametin de Rabbisin.
Gözlerimde donmuş bir deniz, fırtınayla savrulan dalgalar, sen ise kıyıların da Rabbisin.
içimde biriken yollar var, aşılmayan dağlar. Fakat sen kavuşmaların da Rabbisin.
Amansız direnişlerim, Kavrulan sızilarım var. Bana Sabr-I Cemil ver sen kudretin de, takatin de Rabbisin.
Şimdi geriye dönüp bakıyorum da annemin elini tutarak yürümeyi, elini tutarken yüreğine sarılmayı, babamla geçirdiğim hafta sonlarıni ve hiç kırılmayacak sandığım oyuncaklarım.. Dümdüz yol varken tümsekten yürümeyi özledim ben. Annemin "Kızım düşeceksin. derken sesindeki telaşını özledim. Herkesin oynadığı fakat kimsenin kaybetmediği oyunları.. Körebe oynarken ○ an orada bulunan herkese güvenmeyi özledim. Şimdilerde gözlerim açıkken bile güvenemiyorum insanlara. Çocukluğumu özledim, menfaat gözetmeden düşünmeyi...Kötülük namına hiçbir şey bilmeyecek kadar cahil olduğum günleri özledim. Büyümek isteyecek kadar saf olduğum günleri..