Dosyayı teslim ettiğimden beri ilk kez büyük bir utanca kapılıyorum. Bu benim tarihim değil, benim mirasım değil. Benim komünitem değil. Ben yabancıyım,kendimi olduğumdan başka göstererek sevgilerinin tadını çıkarıyorum. Bu masada Athena'nın oturması gerekirdi, bu insanlara gülümsemesi,kitaplarını imzalaması,büyüklerinin hikayelerini dinlemesi gereken kişi o.
Yayın dünyasının işleyişinin karanlık tarafı bu mu acaba diye merak ediyorum. Bir kitap büyük bir başarı yakalıyorsa sebebi bir noktada herkesin, çok da hikmet aramaksızın ,o günlerin kitabının o olacağına karar vermesi mi ?