"Ne olursa olsun," dedi korkuluk, "ben kalp değil beyin istemeliyim çünkü aptal biri kalbi olsa bile onunla ne yapacağını bilemez"
"Ben kalp almalıyım," diye karşılık verdi teneke adam,"çünkü beyin insanı mutlu etmez,oysa mutluluk dünyadaki en güzel şeydir"
Durum,eşekle finonun masalı gibiydi; ama sevgiyle hareket eden nazik eşek, tavırları hoyratça olsa da, sopalanmaktan, küfredilmekten daha iyisini hak ediyordu şüphesiz.
Ah Frankenstein, herkese hakkınca davranıp sadece beni ayaklar altına alma. Senin adaletini, hatta merhametini ve sevgini en fazla ben hak ediyorum. Senin yaratığın olduğumu unutma. Adem'in olmam gerekirken,düşkün melek oldum; hiç günahım yokken sevinçten mahrum ettin beni.
"Sevgili dağlar! Benim güzel gölüm! Nasıl karşılıyorsunuz şu gezgini? Doruklarınız açık; gök ve göl mavi,sakin. Huzurun habercisi mi bunlar, yoksa mutsuzluğumla alay mı ediyorsunuz?"