Parçalarını tekrar bir araya getirdiğinde,parçalandığı zaman nasıl hissettiğini unutuyordu insan.İyileşen yaraların ilk açıldığında nasıl hissettirdiğini de.O yaraların nerede olduğunu az çok hatırlıyor,tazeyken nasıl sızladıklarını biliyor ama artık parmağını üzerine bastırıp,işte,beni tam buradan incittin diyemiyordu.
Mesele bizi sevmemeleri değildi; seviyorlardı,hem de derinden,tüm kalpleriyle.Ama işte yine aynı konuya geliyoruz;Onların sevgi derken kastettikleriyle bizim sevgi derken kastettiğimiz öyle farklıydı ki..