Kimsesiz Maria
@Sufisu
Maço kediler, kitaplar ve pembe diziler. ,)
93 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Normalde yorum yazmayacaktım ama birinci kitabın güzelliğinden sonra bu kadar boş bir kitap okuyunca çok sinirleniyorum. İki kitap arasında uçurumlar var. Saçmalıklar diyarı var. Bomboş tanrılar var. Tanrıların manipülasyon ile savaştırdıkları masum insanlar var.
Ben bu kadar basit amaçsız bir savaş ve bu kadar aciz tanrıların geçtiği bir kitabı okumamıştım. Birbirinden pislik 3 grup lideri var.Enva, Dacre ve Mezarlık grubu! Halkın tanrısı Enva rüyalarına girip Oath için savaşmalarını söyler herkesin beynini bununla yıkayıp savaşa gönderir. Sonra ortalarda gezip tozar ÇAY içer! Dacre belleklerini silip savaşmalarını emreder. Mezarlık ise savaşın sonunda bu masum insanları idam eder. Bu ne ya bence kimse isteyerek bilerek savaşmadı herkes Enva’nın bilinçaltlarına sızmasından dolayı ne istediklerini bilemeden öldüler. Çok üzüldüm halka. Hayalleri olan insanlar Enva yüzünden hayatlarından oldular.
En nefret ettiğim kişi Enva!! halkına eziyet eden Dacre değil Enva’dı bence yani yıllardır halkına işkence edilmiş savaşlar olmuş insanlar ölmüş o oturup çay içmiş gezmiş tozmuş pisliik! Yani savaşın son bulması için Iris’in olmasına hiç gerek yoktu sıradan bir insanın yapacağı bir işi ne diye son ana kadar insanlarının bu kadar acı çekmesine göz yummuş anlamadım.
Roman birinci kitabın aksine aciz, korkak ve ayak bağıydı. Ağladı durdu.
İrisi birde de sevmemiştim ama iki de daha çok sevmedim. Güçlü bir karaktermiş gibi yazmaya çalışmış ama soğuk bir karakter olup çıkmış. Ya savaş alanına gitmiş görmediği şey kalmamış eve dönünce eline sıcak süt verip yatmaya yolluyorlar. Roman’a aşık ama çok sık aşık olduğunu unutup başka başka işlerini hallediyor. Hayatını çok normal yaşıyor işte aklına Roman gelince kalbi sıkışıyor birkaç saniye filan çayı önüne gelene kadar. Çayı eksik
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Seni ben seçmedim. Bu sadece uygundu.”
Uygun. Hımm..
Demek şimdi de uygundum. İlk defa biri benim için bu kelimeyi kullanmıştı. Ben pek çok şeydim ama kahrolası uygun, olduğum şeylerden biri değildi.