Hepimizin iki hayatı var: Gerçek olanı, çocuklukta düşünü kurduğumuz,
Yetişkinlikte, pus perdesi üzerinde düşlemeye devam ettiğimiz hayat;
Sahtesi ise başkalarıyla paylaştığımız,
Pratik yaşam, yararlı yaşam,
Sonunda bir tabutun içinde biten
Doğal ve sakin olmak gerek
Mutlulukta da mutsuzlukta da,
Bakar gibi hissetmeli, Yürür gibi düşünmeli,
Ölümün eşiğindeyken, ölenin gün olduğunu hatırlamalı ...