Suçluluk duygusu davet etmediği haldegittiği her yere peşinden geleneski bir yoldaş gibiydi.Bir tarlanın ortasına dikilmişreklam levhası,bir yüzün ortasında çıkmışsiğil gibi çirkin ve gereksizdi,ancak vardı.Oradaydı.Kabul etmekten başka çaresi yoktu.