Hüsniyyə
@Sultanova313
İnstaqram : Teach.er_books
Müharibənin dəhşətini hiss edəcəyimiz o kitab
Ora çatanda səkkiz ildə ilk dəfə müharibənin əsl mənasını anlaya bildim..
Bu nə müsibət idi! Nə qədər ağrı, viran qalmış yerlər, dağıntı... Üzlərin heç birində kiçicik bir gülüş belə yox idi. Gözlərin dərinliyində qorxu və gizli bir iztirab vardı. Həmsöhbət olduğum hər kəs elə bil yasda idi.
Reklam
Anam həmişə deyirdi ki, hamının payını
ayırıb kənara qoyurlar ki o payı özü yeyə. Hərdən mənə elə gəlir ki, mənim payım olmayıb. Yeniyetmə vaxtı atama, qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum. Sonra ərimə görə. Mənə ya qəhrəmanın, ya bir vətən xaininin arvadı kimi baxırdılar. Sonra bir müxalifətçinin anası kimi tanıdılar. Sonra savaşçı anası oldum. Neçə dəfə məni gah yuxarı qaldırıb, gah yerə çırpdılar. Bunların heç biri mənim öz payım deyildi. Heç vaxt heç kim mənim məhz özümün kim olduğumu, nə istədiyimi soruşmadı.
İzdivacın mənası, əslində, birgə hərəkət etmək, bir-birini anlamaq, bərabər hüquqa malik olmaqdı.
" Birdən mənə elə gəldi ki, hamı məni tərk edir, hamı məndən uzaqlaşır. Əlbəttə, haqlı olaraq soruşa bilərlər: Hamı, yəni kim? "
Hə, səbəb elə budur. Əgər sən başqaları kimi deyilsənsə, tənhalığa məhkumsan.
Yeni Cəsur Dünya, Aldous Huxley
Reklam