Gündemimizdeki bir sorumluluk veya işle ilgili "En iyisi bunu yarın yapayım diye düşünüp" savsaklama sinyalleri vermeye başladığımızda durup şöyle düşünmemiz gerekiyor "Yok galiba yanlış bir öngörüde bulunuyorum, Büyük ihtimalle yarın da bunu yapasım olmayacak" Ve mutlaka şunu da ekleyelim "Harekete geçmem için illa yapmam gereken şeye motive olmam gerekmiyor."
Önümüze koyduğumuz hedefe giden yolda en sık düştüğümüz tuzaklardan biri budur bir işi yapmak için illa canımızın istemesi gerektiğine inanırız. Öyle bir şey yok, ve hayatımızdaki pek çok sorumluluk için geçerli olduğu gibi bunu da canımız istemeyecek, hem de hiç. Mesele şu ki harekete geçmemiz için illa yapmamız gereken şeye motive olmamız gerekmiyor. Bir şeyi içimizden gelmese de yapabiliriz. Anne babalar bu gerçeği çocuklarını anlatabilmek için yıllarını harcıyorlar.
Özdüzenleme konusunda neden başarısız oluyoruz? Buna sebep olan pek çok farklı etkenden söz edebiliriz elbette, fakat bütün bunlardan ayırt edilmesi gereken en önemli şey, " bize kendimizi iyi hissettiren şeylerin cazibesine kapılıyor oluşumuz". Yani hemen şimdi kendimizi iyi hissetmek istiyoruz ve bir an önce moralimizi düzeltecek olan şey her neyse onu yapıyoruz, genellikle de uzun vadeli hedeflerimizin hilafına.