Sümeyya Doğan

Sürekli susturulan sosyal papağanlar gibiyiz.Aynı sözleri söylüyor,aynı işleri yapıyor ,aynı saatte uyuyor ve uyanıyor,aynı streslerin soğuğunda üşüyoruz.Camnların buğusunda yok olup giden kalpler gibiyiz.Aslında hepimiz farkındayız koca bir topluma entegre olmaya çalışıp yapayalnız kaldığımızın.
Sayfa 59·Kitabı okudu
Reklam
“Her söylediğin hak olsun .Fakat her hakkı söylemeye senin hakkın yoktur. Her dediğin doğru olmalı .Fakat her doğruyu demek doğru değildir….”
Sayfa 17·Kitabı okudu
"Artık her yerde ve hiçbir yerdeyiz. Orada ama buradayız. Dostumuzla sohbetteyiz ama telefonun veya sohbet ağının ucundayız. Aslında bütün varlığımızla bir yerde değiliz, parça parça orada ve buradayız. "
Sayfa 37·Kitabı okudu
"Deli olmak, düşüncelerini iletmekten âciz olmak demek. Sanki yabancı bir ülkedesin, çevrede olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun ama istediğini anlatmaktan dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun. "
Sayfa 75·Kitabı okudu
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı;çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
Sayfa 43·Kitabı okudu
Reklam