Her insanın içinde bir peygamber uyuklar ve o uyandığında, dünyadaki kötülük biraz daha artar...
Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği derinliklerden doğar. *Her insan, kendinin bir şey önereceği ânı bekler: Ne önerdiği önemli değildir. * Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz...
..
İnsanın başındaki belaları def etmesinin en kısa yolu onu kabullenmektir.
Kabullenmeyen insan çözüm üretemez.
Kabullenmeyen insan göremez.
Kabullenmeyen insan anlayamaz.
Kabullenmeyen insan gerçeği ile karşılaşamaz.
Her şeyi inkâr ederek, yokmuş gibi davranarak mutluluğa ulaşılması imkânsızdır.