Süm
@Sumushanim
68 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Sustu. Yüzünde, benim can yakıcı bir sızım var, şimdi biraz dinsin diye bekliyorum, birazdan yaramı göstereceğim bakışı vardı. Ben de ona, bir an evvel yarandan söz etmeni istiyorum bakışıyla karşılık verdim.
Reklam
Yaşadıklarının ağırlığı ne olursa olsun insanın derinlerinde saklı olan iyiliğe inancını kaybetmiyor; bunun aksini gösteren her türlü olumsuzluğu tereddütsüz bir şekilde görmezden geliyor. Dilinde aynı cümleyi tekrarlamaktan bıkıp usanmıyor:
Ne ki mütecellidir, iyidir.
Kendi hayatımı bir film izler gibi izliyorum ve bu kadar dışarıda bakabilmek pek de normal sayılmaz. Her insan kendine biraz dışarıda bakabilir kuşkusuz, hatta bunu yapabilmek iyi bir şey sayılır ama ben tamamen dışarıda kalmıştım ve tekrar dönebilmenin yolunu bir türlü bulamıyordum.
Evinin anahtarını içeride unutmuş, balkondan, pencerelerden evine girmeye çalışan ve açık hiçbir yer bulamayan çaresiz insan gibiyim. Kendimi dışarıdan izliyorum ve nasıl içeri girebileceğim hakkında bir fikrim yok.
Sayfa 164
"Baksana, sen sahiden kimsin?"
“Seni sevivorum."
"Sen kimsin diyorum! Anlamadın herhalde."
Sorusunu doğru anlamıştım ve gerçek cevabım da buydu. Onu sevmek gibi bir kimlik edinmiştim kendim için. Onu sevmeye mâni olacak, onu sevmenin dışında kalan bütün kimliklerimi bir kenara bırakıp onu seven erkek olmaya karar vermiştim. Sen kimsin sorusuna verebileceğim en gerçek cevap "seni seviyorum"du ve o cevabı vermiştim.
Sayfa 160
Kainatta her mesafe ölçülebiliyor ama birbirine uzak iki hayatın arasındaki mesafeyi ölçmenin imkanı yok.
Sayfa 136