“Nereye çağırırsan gelirim!”
Raif Efendi için Maria Puder’in bunları söylemesi kafi gelmiştir.
Yalnızca söylemesi.
Biz biliriz ki Maria Puder bir daha gelmez. Gelmedi de. Biz biliriz ve fakat böyle söylemesi kafi gelir bize. Hem Raif Efendi’ye hem bize. Biz aynı yaralardan dünyaya geldik. Dizimizdeki yaralar aynı, aynı yerlerden kanadı kalbimiz.
Anlıyorsun ki bir kadının acılara tahammül çizgisini hayal bile etmek pek mümkün değil. Anlıyorsunuz ki yeryüzünün bütün acıları bir tek kadının vücudunda, ruhunda, gözlerinde toplanabilir.
Bazen duymak istediğin, duymaya deli gibi ihtiyaç duyduğun sözcükler, aniden bastıran bir yağmura dikkat kesilmişken kayıp gidiyor telaşlı gökyüzünde. Başka tarafa bakarken, çaresizce yanından uzaklaşıp gidiyor uzaklara bir yere.
Duymuyorsun ve bir şeyler, yarım kalıyor.
Duymuyorsun ve bir şeyler, oyundaki sözlerini unutmuş bir müsamere çocuğunun gözyaşları gibi düğümleniyor boğazında.