Süm

Vay ki canına Sımsıkı sarılmış bekliyor herkes. Bu ayıp kime yeter, bana yetmez mesela Çünkü ben şiirler söyledim, yalan söyledim, Hep ismimi söyledim hayatın kulağına…
Reklam
Ey ölüm, kaç yıl yaşamam lazım, seni avlamak için?
Bize verilen en büyük nimet olan güneş, işini bilen becerikli bir usta gibi yavaş yavaş marifetlerini sergiliyor. Üzerine ölü toprağı serpilmiş insanlar, uyanmak için değil, işe geç kalmamak için yataklarından doğruluyorlar. “Biz gidiyoruz dünya sen çok yaşa emi”, diyen şairi bir kez daha haklı buluyor ve kalıcı olanın bizim dışımızdaki her şey olduğunu düşünüyorum.
Ölüm, biriktirdiğimiz şeylerin altında kalmak olmalı.
Çarşaf, kapitalizmin kapısına bırakılmış siyah çelenktir.
Reklam