Bitti! Kitap bitti fakat hiç bitmiş gibi hissedemiyor insan. Kitap ellerimde. Sessiz. Ama hâlâ bir şeyler anlatıyor sanki. Şu kitabın kapağında kocaman harflerle " Onlar da İnsandı" yazısı artık çok şeyi ifade etmeye başlıyor... "Onlar da insandı" diyor yazar, "Ötekiler, o hayvan gibi sürülüp götürülenler... Onlar da insandı. " Düşünüyorum hâlâ, Cengiz Dağcı kitaba acıyı ilmek ilmek işlerken "canı ne kadar yandı?" diye. İçine içine atılan hıçkırıklar, kitabın son sayfalarında artık kendini tutamıyor, feryat figan dağlıyor yürekleri. "Yaşayan bilir! " sözüne saygım daha da kuvvetleniyor bu sayfalardan sonra. Kırım'ın Kızıltaş (Şimdiki adı Krasnokamianka) köyünün bereketli, hoşgörülü, yardımsever, güler yüzlü topraklarında aralıyoruz gözlerimizi. Tek derdi atalarından kalan toprağı işlemek olan bu insanların tek tek hayatlarına misafir oluyoruz. Yazar da Kırımlı. Kızıltaş'ı anlatırken bu kadar içe işlenir olmasının bir sebebi de bu. Hani dedim ya yaşayan bilir diye, yaşayan yaşatır da. Cengiz Dağcı anlatmamış yaşatmış Kırım'ı resmen. Atalarının toprağının saklı cenneti, içimize toprak sevgisini aşılamaya başlıyor. Kitaptan içime dalgalanan o kuvvetli vatan sevgisi, tüylerimi diken diken ediyor. Ruslar'ın Kırım'ı işgali ve işgali yaşayan yalın halkın yaşadıklarını anlatan yazar ne olursa olsun Ruslar da insan diyerek beni hayrette bırakmadı desem yalan olur. Ama doğru da söylüyor. Onlar da insan! Başkalarının toprağını zorla alsalar da, ötekileri hayvan gibi sürüp götürseler de "

Onlar da İnsandı " diyen Cengiz Dağcı'ya hayran olmaktan kendimi alamıyorum.

Cengiz Dağcı Kırımlıların nezdinde tüm azınlık halklara sesleniyor. "Toprağınızı, kimliğinizi koruyun!" diyor. "Toprağı ekip çevirmekle değil; okuyarak, ilim öğrenerek, kendinizi ve neslinizi bilerek başbaşkaldırın." " Bu

Edebiyat

Onlar da İnsandıCengiz Dağcı · Ötüken Neşriyat · 20223,472 okunma