Gözde serçe
@Sunshine38
“Nice serv-i kâmet ki, kuru bir yaprak imiş
Meğer ruhum savrulan bir avuç toprak imiş.”
41 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çocukluğundan beri içinde kuluçkaya yatmış bir haksızlığa uğramışlık duygusu ve belli bir sınıfa yönelik müzmin bir nefret vardı; fırsatı bulduğunda bunlar, onu adeta vahşi bir dişi kaplana dönüştürmüştü. İçinde acıma duygusundan eser yoktu. Bir zamanlar böyle bir erdeme sahip olmuşsa bile, merhamet onu çoktan terk etmişti.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şu koskoca Fransa’da, toprakların tüm bereketine ve iklimin elverişliliğine rağmen bir Çimen tanesinin, bir yaprağın, bir kökün, bir filizin ya da bir biber tanesinin büyüyüp olgunlaşması bile, bu korkunç zamanların gelişi kadar öngörülebilir değildir. Aynı çekiçle insanlığın kafasına kafasına yine vuracak olsanız, o yine aynı vahşi hallerine bürünecektir. Zulüm ve zorbalık tohumlarını bir kez daha ekecek olsanız, sonunda ektiğiniz tohuma uygun bir meyve almanız işten değildir..
“Barsad’ın, Cly’ın, Defarge’ın, intikamcı teğmenin, jüri üyesinin, yargıçların; yani kökü kazınan eski zalimlerin yerini alan bu yeni zalimlerin, tedavülden kalkmadan önce, intikam dağıtan bu aletle can vereceklerini görebiliyorum. Bu dipsiz uçurumdan çıkıp yükselen güzel bir şehir ve pırıl pırıl insanlar görüyorum; bu insanların, gerçek anlamda özgür olabilmek için uzun yıllar süren mücadelelerinde kah zafer kazandıklarını, kah yenildiklerini görüyorum; geçmiş dönemlerin kötülüğünden doğan günümüze ait bu kötülüğün, yavaş yavaş miadını doldurup yok olduğunu görüyorum.”
Bu hayatımda şimdiye kadar yaptığım en ama en güzel şey ve şimdi hayatımda hiç tatmadığım kadar büyük bir huzurla istirahat etmeye gidiyorum.
“Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem Aydınlık hem Karanlık bir mevsimdi; umudun baharı umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu;”