Annelik ve karılık, insan yaşamı içinde doğum, hastalık, büyümek,yaşlanmak ve ölmek kadar doğal oluşumlardan kadının payına düşen ekstralardır. Bunlar bir yaşam içinde mutluluk, sevinç,şans ve şanssızlık kadar olasılık sınırları içindedir.
Bütün çocuklar için birbirine en yakışan
çift anne ve babalardır! Çünkü 'anne' ve 'baba' kelimeleri tıpkı lego parçaları gibi birbirine sımsıkı oturur, uyuşur ve kenetlenir.
Çok gençken herkesi, her şeyi, hatta dünyayı değiştirebileceğimizi sanırız. Nasılsa hiç yaşlanmayacak, hiç ölmeyecek ve sonsuza ulaşacağızdır. Oysa duvarda tek bir tuğla olduğumuzu ve ancak 'iyi bir tuğla' olmayı başarmakla yükümlü olduğumuzu görürüz bir
gün
Kimse değişmiyor halbuki.Çok berbat bir
zıtlık ama değişen alışkanlıklarımız, görüşlerimiz ve prensiplerimiz.Peki, bir insanın kişiliğini de zaten bunlar oluşturmaz mı?