Üşüyorum üşüyorum beni sar
Karanlık başladı, gitme ne olur
İnan değişen manzaralar değil
Kilometreler ayıramadı bizi
Fakat bir gün gelir de birleştirir
Beyaz bir güvercin kanadı bizi…
Yaşanmamış hatıralar bilirim
Büyülü sonbahar akşamlarında
Bulutlar üstünde su kenarında
Yalnız hayal edilen hatıralar
İşte; en ürpertici nağmelerle
Bizim şarkımızı söyleyen rüzgâr
Sen dudağında gülümsemelerle
Ben gözyaşlarımla, bu âlemdeyim
Fakat yine biz bize, başbaşayız
Duymasan düşünmesen de; unutma
Bir daha bu ânı yaşayamayız.
Günlerim ne iyi geçti Mersin'de
Alabildiğine deniz, sonra sen
Karanlık gecelerin ötesinde
Tek sevgili, yine tek hatıra sen
Unutulur mu derin şafaklarda
Seninle geçen mesut dakikalar
Birer şarkı gibiydi dudaklarda
Güneşler, yıldızlar ve şahikalar
Böyle de olsa, gönlümce de olsa
Seninle geçen her an dünyaya değer
Sabah da, akşam da, gece de olsa
Bir daha dünyaya gelirsem eğer
İsterim ömrümün her senesinde
Günlerim hep böyle geçsin Mersin'de