“ Benimle zorunda kaldığın için mi evleneceksin?” Diye sordum.
“ Hayır.” Ares dudaklarıma doğru yaklaştı. “ Yakınlığı başımı döndüren, yokluğu nefesimi kesen tek kadın sen olduğun için.”
Odanın kapısı yüzüme kapanmadan hemen önce benim gözlerimde hayal kırıklığı, prensin bakışlarında mesafe vardı. Acısını benimle paylaşmak yerine kaçmayı tercih ettiğinde gözlerim yaşlarla doldu.