Suzan gündüz
@Suzi0717
#okudumbitti
#FyodorMihayloviçDostoyevski
#Öteki
#181sayfa
#TemmuzAyı1ciKitap
Selam kitap canlar. Dostoyevski'nin okuduğum kaçıncı kitabı bilmiyorum ama okuduklarım arasında sıralama yapacak olsam en beğendiğüm dost kitapları içinde sonuncu sıraya şimdilik bu kitabını koyardım sanırım. Klasikler arasına girmiş bir kitabı eleştirmek haddime değil elbette ama kalemini bildiğim bir yazar olunca ister istemez bende şu duygu oluşuyor. "Dostoyevski bu konuyu çok daha çarpıcı cümlelerle işleyebilirdi". Kitabın konusu kişilik bölünmesi ya da çoklu kişilik bozukluğu diyebiliriz. Aslında beyninin oynadığı oyuna kendini nasıl kaptırdığı ve yaşadıklarını böykesine içselleştirerek gerçek sanmasını güzel anlatmış yazar. Beni sıkan biraz tekrar cümlelerin fazla olmasıydı sanırım.
Kitapta parçalanmış bir bilinç ile aslında bir taraftanda insanın içindeki iyi ve kötünün mücadelesi de var bir parça. İnsanın kendi kendisiyle verdiği mücadele açısından daha çok noktaya parmak basmış aslında yazar. İyi tarafınız ağır basarsa ne ala, ancak kahramanımızda olduğu gibi karanlık tarafınızsa ağır basan kendinizi bir hapishanede değilse de bir akıl hastanesinde bulmanız kaçınılmaz. Sevgiyle ve kitapla kalın.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#okudumbitti
#HermannHesse
#Siddhartha
#148Sayfa
#HaziranAyı5ciKitap
"Hiçbiri yaradan konuşmadı"
Hermann Hesse ile tanışma kitabım oldu Siddhartha. Kitabı okurken içinizde kendinize doğru bir yolculuk yapıyorsunuz. Sahiplendiğiniz, kalbinizi bıraktığınız birçok cümle oluyor okurken kitabı. Benlik arayışı içindeki Siddhartha ile hayatınıza ışık tutacak size kılavuzluk edecek harika bir yolculuk.
Alıntılayacağım altını çizdiğim uzun pasajlar oldu kitapta. Bilge bir keşişle sohbet etseniz mutlaka sözlerini bir kenara not etme isteği duyarsınız değil mi? İşte bu kitapta her cümle, her deneyim başka bir öğreti, başka bir ders niteliğinde. O yüzden başta paylaştığım alıntı ile yetineceğim ve mutlaka okuyun diyeceğim.
Peki neden o alıntı? Kitapla ilgili yorumlarda hep bir kendini bulma ve özbenlik arayışı olduğuna dair yorumlar zaten okuyacaksınız. Ama kitapta öylesine güzel de bir dostluk var ki, işte yaptığım o alıntı tamda buna işaret ediyor. Muhteşem değil mi ya "Hiçbiri yaradan konuşmadı"?. Yaralarınızı deşip kanatan insanlardan uzak tamda böylesi dostluklar çıksın hayatınız boyunca karşınıza inşallah. Gerisi kitapta. Kesinlikle ama kesinlikle okuyun. Pişman olmayacağınızı garanti ediyorum.
Ha birde evlat neydi ve evlada nasıl davranışmalı bence güzel bir ders var bu konuda da. Evladınızda olsa o tek başına bir birey diyor ki haklı da. Ah birde becerebilsek değil mi? Seçtiği yol doğru ya da yanlışta olsa seçim onun seçimi, hayat onun hayatı diyebilsek. Eni sonu hayat onu da bir yerde uyanışa geçirir anlar ana baba olmanın ne olduğunu diye düşünebilsek değil mi? Ama zor. Çok zor. Ve yazar bunu da çok güzel anlatmış.
#okudumbitti
#AndreGide
#TohumÖlmezse
#350sayfa
#HaziranAyı4cüKitap
"Hiçbir şeyden vazgeçmeden, birbirinden çok farklı bakış açılarının hepsini uzlaştırmak isterdim"
Kitabın benim için özet cümlesi tamda bu oldu. Yazarın Kalpazanlar kitabını okumuştum ilk. Sonrasında Kadınlar okulunu da okuyunca diğer kitaplarını da mutlaka okumalıyım demiştim. Gide hayranı bir arkadaşım Tohum ölmezse kitabını kesinlikle okumalısın demişti. Ben kitabı çok sevdim. Çünkü ben farklı bakış açılarının hepsini uzlaştırmak noktasında yazara sonuna kadar katılıyorum. İnsanların dili, dini, ırkı, inançları, cinsel tercihleri noktasında hala aşamadığınız, ben bunu kesinlikle kabul edemem dediğiniz kesin çizgileriniz varsa kitap size çok birşey katar mı bilemedim. Ancak şunu söylemekte gerekir ki anlamak adına bir şans verilmesi gerekir.
"Bütün varlığımın bir aşk, bir keder ve özgürlük uçurumuna yuvarlandığını hissettim"
Burada spoi vermeden cümleyi yorumlamam gerekirse şöyle sormalıyım. Hangi acı, hangi kayıp, hangi ölüm insanın özgür hissetmesini sağlar? Uzlaşmayı hayattayken yapabilmiş olsalardı bu cümle hangi şekilde kurulurdu acaba? En yakınımıza bile kendimizi olduğumuz gibi kabul ettirebilmek bu kadar zor olmamalı. Sonra ne mi oluyor. İşte son alıntı anlatsın size.
"Kendimi, aniden salıverilince sersemleyen bir mahkum gibi, ansızın ipi keailen bir uçurtma, palamarını koparan bir sandal, rüzgar ve dalglarla sürüklenen bir enkaz gibi hissediyorum"
