Sevda
@Svdal
64 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
O kadar çok kişi ağladı ki. Ben ağlamadım. Bilmiyorum. Sadece küçük mutsuzluklar için ağlıyorum, büyüklere ağlamıyorum. Ve sanırım gözyaşım kalmadı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ben kendiliğimden kendimi; o ise kendiliğinden ötekileri düşünüyordu.
Ruh Emici'lerin Little Whinging'e gelmesi, Privet Drive'ın iflah olmaz bir biçimde sihirden yoksun dünyasını onun ötesindeki dünyadan ayıran muazzam, görünmez duvarda gedik açmıştı adeta. Harry'nin iki yaşamı bir şekilde birleşmiş, herşey tepetaklak olmuştu.
"Ama NEDİR Kİ bu Ruh Edici'ler? " diye sordu Vernon Enişte öfkeyle. "Ne YAPARLAR? "
"Söyledim ya- içindeki bütün mutluluğu emip alırlar," dedi Harry, "bir fırsatını bulurlarsa da, öperler-"
" Öperler mi? " dedi Vernon Enişte, hafiften irileşmiş gözlerle." Öperler mi? "
" Ağzının içinden ruhunu emip almalarına böyle deniyor."
Petunia Teyze minik bir çığlık koyverdi.
" Ruhu mu? Yoksa onun ruhunu-ruhu hâlâ-"
Dudley'yi omuzlarından tutup sarstı, ruhunun içeride tıkırdadığını duyabilecek mi diye deneme yapıyordu sanki.
" Tabii ki ruhunu almadılar, alsalar anlardınız." dedi Harry.
"Sizin güruhta ölüm cezası var mı?" diye ekledi umutla, sanki sonradan aklına gelmişçesine.
"Bir duruşmaya gitmem gerekiyor, " dedi Harry.
"Yani orda mı mahkum edecekler?"
"Galiba. "
"Umudumu yitirmeyeyim öyleyse," dedi Vernon enişte pis pis.