Sevgican

Öleceğini anladığı ve kendi tarzında, onuruyla -onun için yalnız başına, kendi evinin mahremiyetinde demek-gitmeye karar verdiği dönemde içgörü, hoşnutluk, hatta sevinç anları yaşamıştır. O yalnız, vakur ölüm artık erişme imkânı olan tek amaçtı; başka hiçbir şey mesele değildi, ne mutluluk, ne acı ne de başkalarının düşündükleri. Onun mutlu olduğunu düşünmek istiyorum - ya da hiç olmaz-sa hoşnut. Onu hiç mutlu görmedim ama eminim bunun nedeni ancak yalnızken gerçekten mutlu olmasıydı
Sayfa 222 - Sel·Kitabı okudu
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sizi o bohem hayat konusunda uyardıkları zaman, hep alkolün ya da uyuşturucunun baştan çıkarıcı özelliklerinden veya ahlaksızlıktan dem vururlar ama düşmenin ne kadar baştan çıkarıcı olduğundan, kaybolmanın ne büyük zevk olduğundan hiç bahsetmezler. Herhalde bilmediklerinden. Belki de sadece kaybolanlar biliyordur. Evimizden uzakta, bildiklerimizden uzakta, hayal gücü güzel ve dehşet verici oyunlar oynar üzerimizde. Belki de bilgeliğin sarayına çıkan yol aşırılığın yoludur - bilgelik de deliliğin belli bir türünün adıdır. Kaybolmak, delirmek; düşerken bir şeyin üzerinde olduğumu biliyordum. Henüz oranın yakınına bile varmamıştım; ama bulunduğum yerden oraya ulaşamayacağımın da farkındaydım.
Sayfa 218 - Sel·Kitabı okudu
Edebiyat
Her zaman her şeyi bir arada tutmak az çok kabul görür olmak az çok normal olmak zordur çok daha kolaydır düşmek .
Sayfa 210 - Sel·Kitabı okudu
Edebiyat
Etrafınızdaki dünyayı severek kendinizi sevmeyi öğrenirsiniz
Dünyada ne olursa olsun fark etmez, sevecek bir şey buluncaya dek kendinizi sevmeyi öğrenemezsiniz. Bir köpek bir bahçe bir ağaç bir kuş bir dost
Sayfa 224 - Sel·Kitabı okudu
Edebiyat
Kendi düşüşümün akışında, çetin bir aşk ve psikolojik klişeler diyarına indikten sonra tekrar tekrar aynı sözü duydum: Kendini sevmeyi öğrenmeden başkalarını sevemezsin.
Sayfa 223 - Sel·Kitabı okudu
Edebiyat