Hiçbir insan -bundan emin olabilirsin- minnettarlığını bir bebek kadar güzel anlatamaz.
Küçücük, sadece süt içmek için dayandığı memeyi bilen bu ağızla, bana yaşadığını söylüyordu. İlk gülüşü onun, 'Ben de varım!' deyişiydi.
Sayayım birkaç tanesini; çok güzel olduğu için, çok yaşlı olduğu için, boyu senden uzun olduğu için, önünde yürüdüğü için, sesini yükselttiği için, sözünü dinlemediği için, gözleri mavi olduğu için, meşhur olduğu için, gözlerinin içine baktığı için, şişman olduğu için, şaşı olduğu için, manken olduğu için, bebek olduğu için, bezini batırdığı için, gülümsediği için, fakir bir ülkede yaşadığı için, sorduğun
adresi tarif edemediği için, buluşmanıza geciktiği için, ....
.
İnsanın içindeki şiddet, çoğu zaman saklandığı, bastırıldığı veya hatırlanmadığı için, ortaya çıktığında, sanki küçük bir böceği bile öldüremeyecekmişsin gibi gelir. İyi
bir insan, sakin bir insan, nasıl olur da gladyatörler kadar güçlü olur değil mi?