Iyiliği de kötülüğü de belli sınırlar içinde muhafaza etmek lazımdır.
.Kötülük bir kez iyiliğe bulaştığında, iyiliği kullanılmaz hale getirir.
Yine somut bir örnek vereyim size; Güneş balçıkla sıvanır mı sıvanmaz mı? Güneş'i parlak, balçığı da kara oluşu yüzünden hep yanlış yorumlamıştır insanlar.
Güneş, sıcaklığından ve ateşinden dolayı Şeytan'ı anımsatmalıdır insana. Balçık da çamuru ve ilk insanı; soluğuyla Adem denen heykeli yaratan.
İyilerin başına öyle olaylar geliyor ki kötülüğün, iyiliği kıskandığı ve onun dikkatini kendi üzerine çekmek istedigi için birtakım şeyleri veya kişileri rehin aldığını düşünmeden edemiyor insan.
Başkasının ölümü bizim ölümümüz değildir. Beni ancak kendi ölümüm ilgilendirebilir ve ancak bir ölü, gelip ölüm hakkında konuşursa dinlemeye, dikkat kesilmeye değerdir.