Hayat, kimseye yarının garantisini vermez. Bir gün varız, bir gün yokuz; bir an nefes alıyoruz, bir an sessizliğe karışıyoruz. Ölüm, hepimizin kapısında duran sessiz bir gerçek.Bu yüzden bir sarılmayı, bir özrü yarına bırakma. Kırgınsan affet, affedilmeyi bekleme. Sevdiklerini sevdiğini bilsin, dostlarını değerli hissettir. Çünkü ölüm var ve zaman hiçbir şeyi geri getirmiyor.Hayatın en acı dersi budur: Ne kadar plan yapsak da, ne kadar "yarın söylerim, yarın görüşürüz, yarın barışırım" desek de, bir "yarın" gelmeyebilir. Bu yüzden yaşarken söyle, yaşarken sarıl, yaşarken değer ver. Çünkü yarın belirsizdir ama "şimdi" senin elinde.