Gece inerken ilk kararan yerler, çukurlardır; en son aydınlanan yerler de oralar. Oysa ışığı severim ben; severdim. Önceleri. Şimdi gece sarsın istiyorum beni. Çukur olmalı, çukurda kalmalıyım. Belki de çukurum kazılmakta şimdi. Ama bir çukura atılmak demek, ışığı hiç görmemek demek. Ona yanarım.
-Neden hiç mutlu değilsin Zeze?
+Neden mutlu olmalıyım?
-Çünki dünyaya bir kere geliyoruz.
+İyiki bir defa geliyoruz Portuga.
-Neden?
+İkinci bir hayatı kaldıramazdım.