Sibel Karagöz

BİR RESMİN VAR DUVARIMDA ÇERÇEVESİ ORADA ÇİVİSİ YÜREĞİME ÇAKILI Kapı tok tok dövüldü Ağlaya ağlaya açıldı çocuk gözlerimde Umut kargo paketinde düştü avuçlarıma Ömür sayfalarımı yırtarak açtım Bir resmin var duvarımda Çerçevesi orada çivisi yüreğimde çakılı Tutamadım kirpiklerimi engel olamadım Çağıl Çağıl çağlayan göz yaşlarıma Aktı sessiz gamzelerimin düşen kenarından... Saatler ters döndü yirmi sene öncesine Aktın sellere bezenerek Bir resmin var duvarımda Çerçevesi orada çivisi yüreğimde çakılı Depremden çıkmış gibi görüntüde hasarsız Ben gibi Sen gibi İçte bir şehir çökmüş Enkazı altında ne can buluyor Ne can veriyor Yaşar gibi yaşamaz Bir resmin var duvarımda Çerçevesi orada çivisi yüreğimde çakılı Ben gözlerine esir düşüyorum Affet der gibi Özle der gibi Sev der gibi Saatler duruyor sen durmuyorsun Gözlerinle dövüyorsun
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
PARDON BAYIM Pardon ! Hayatın neresinden tutacaktım Bir şeyler yanlış Her kapı kör duvar Her haykırış bir yalnızlığa eko Her elimi ayağımı atışım hüzün Bu da mı falso Bu da mı yanlış kapı yanlış anahtar Pardon ! Bana bir hüzün ince belli Bana bir tütün tabakası Bana bir yeni kader Pardon ! Siz duydunuz mu beni Bayım... Sibel Karagöz
Şiir
GÜNÜ GÜNE EKLERİM Bazen olmuyor Yama tutmuyor Solum Et tırnaktan kopar mı Cana törpüdür evlat Sırat köprüsünden incedir arada ki bağ Koptu kopacak sanırsın Kilometrelerce özlem Girer de kopmaz Kopamaz Hep yaralı bir serçe Yaşı kaç olursa olsun Eyvallah da diyemez Yok da sayamazsın Öyle yakar ki Saati dakikası yoktur Küllerinden yeniden Yeniden yanarsın da Off demezsin Bir ahh dökülür dilden Ne duyulur Ne görülür Sadece dökülür Toplayamadığım ahların arasında Öldüm Saydım saydım Aritmetiğim yetmedi Kaç kere ölür bir insan
Şiir
SESİMİN HARFLERİ Her köşe başında çınlayan Yola düştüğüm de kaybettiğim Sesimin de harfleri varmış Bilmediğim tanış olmadığım bir konu Ben yokluğu yoksunluğu ezber ettim Ben yazmayı bilirim Harflerim var benim Her gün sıraladığım Ağlayışlarım var benim Harf harf damlayan Başka türlüsünü bilmem ki Keşke bilsem Sese de harf giydirsem Kahkahaları düşsel avuntumun İçinde raks etse Ve Şükürlere amin dökülse Sesimin harflerinden Köşe başları sığınağım Yüreğe ses Sese harf... Sibel Karagöz
Şiir
AF’edersiniz Yanlışlarım Kayboluşlarım Ve hiç sevilmemişliğim Af’edin İçimin öfkeleri Gözlerimin duman duman dağılışı Dalıp dalıp çıkamadığım Kabuslarım Af’edin Haksızlık etmeyin Ben sizi af’ettim Ettim ettim de Şimdi ben beni Af’edemiyorum Anladım ki Af Öyle bir şey ki Etsen de Etmesen de H’iç Zaman geçmiş Anlamı kalmamış Başlamış İç’sel devinimler Bu saatten sonrası O’ndan sonrası Kaça deseler H’içe derim
Şiir