Sibel Karagöz

ÜÇ DAKİKA Aslolan doğdu ve öldü, İki nokta arasında bir kara çizgi, Kimi harita metot, Kimi çizgili, Kimi boşluğun boşluğu, Kimi şanslı, Kimi şanssız, Hepi topu iki çiziktir, Bazısı renkler arasında boğulur, Bazısına sadece kömür karası kalır, Kimi ardında, renkli bir çuval bırakır, Kimisi tıka basa dolu kömür çuvalı, İkisinin arasında da bir ömür yatar, Bir sabah kalkarsınız, Odalar da bir ses ararsınız, O gözünün içinde yaşadığınız , gözlerini sonsuza kapatmıştır, Dizleriniz tutmaz, bağlarınız çözülür, belki de düğüm üstüne düğüm atar, Küçülür, küçülür... İçiniz de ki çoçuğa sarılırsınız, Orada bile insan, kendine, Kendi yalnızlığına ağlar... İki kırık nokta işte, Doğum ve ölüm... Ve ben hep düşünürüm, Biz ölümü büyütürüz avuçlarımızda, Biliriz her gülümsemenin sonu ağlamaktır...
Şiir
Okann isimli okura yanıt verildi
Sibel Karagöz
Çok teşekkür ederim...
UMUDA Umut , çok kanatlı bir kuş, Göğün mavisine, evrenin coğrafyasına aldanıyor, Daldan dala , konuyor, Olacakmış gibi, Dişlerinde çiğneyecek gibi, Kanıyor, kandırıyor, Umut işte, ipi kopuk uçurtma, hangi dağa, kar serper, hangi bağa , çiğ döker, bilinmez, Umudun ipiyle, kuyuya inilmez, karanlığın,aymaz geceleri, aydınlığa çıkmaz... Umut durur, o’ da yele karışır, sele bulaşır, ışıklar, der ışıklar, bak, durma bak, çanlar, kimin için çalıyor, umudun, tahtına, olmadı, gemisine, bir ayak at, olmadı, el ver, bak, durma bak, Işıl Işıl aydınlandı, ortalık, gün doğar, tan el verir, durma,
Şiir
Cebirci Dayı isimli okura yanıt verildi
Sibel Karagöz
Teşekkürler, mutlu yıllar
İNSANIN ANNESİ ÖLÜR MÜ YA !!! insanın annesi ölür mü ya !!! ölmez ölmez, ölemez, sabahlar küser, güneş şiş gözlerini kara bir gözlüğün ardına saklar, flu ‘dur hayatın penceresi, cam önünde ki boş yağ tenekeleri, solgun sardunyaları ağırlar, anne eli dolanır, okşar, sever, sular, sardunyalar solgun hırkayı , soyunur, alı moru çalar, sanki uzaklardan bir anne türküsü, yelin eline , belki de soluğuna dolanır, kulaklarım da hasret ağlar, belki de evlatlar duyar, belki de anneler duyduğunu sanar, belki de duysun ister, ölüm var, nedensiz, zamansız, apansız, açkısız, kilitsiz, ölüm var, insanın annesi, ölür mü ya apansız !!! öldürülmüşse ana, hem de yaşarken, öyle elli kollu,bedenle,
Şiir
M. isimli okura yanıt verildi
Sibel Karagöz
Işıklar içinde uyusun
İZLERİM KEŞKELERİ yaş kırk yedi oldu dediler ben hala üç yaşında elinde kırmızı balonlu çocuk hayallerim eteğimin ucunda yamalanmış beyaz bir dantel ben o dantellere tutunmuş kır papatyası açarım ,neşeli sümbül kırılırım ,dal budak dökülürüm ,yaprak yaprak taçım tahtım yıkılır da eteğimde sürünürüm kıyılarımda bir limana sığındım yaş’ı sileyim diye oturduk bir sandala anamla ağrımı sızımı duyanla öyle göz göze geldik gözler konuştu yaş’lar el ele yürüdü keşke dedik ah keşke keşkeler sıralandı denizde kum bizde keşke eşeğin taşı ısırmasıydı bu keşkeler ne eşeğe faydası vardı ne taşa
Sibel Karagöz
Çok teşekkür ederim ☺️
BİR ÇOCUK SEVDİM bir çocuk sevdim ölü bir kalbi kanatlanmış öfkesi durup dinmeyen gölgesi sırtımda aba yüreğimde kaba bir çocuk sevdim değil mi ki kavuşmalar topal ayrılıklar koşar ayak elbet bir gün hesap günü o gün bugün olsun mahşere bırakma ... çocuk ... Sibel Karagöz
Şiir
Sibel Karagöz
Çok teşekkür ederim